Zwangerschapsfotografie is in, zoveel is duidelijk. Elke dag komt er wel een bol buikje mijn studio binnengewandeld met de vraag hoe het in zijn werk gaat en wat het kost. Ik had nooit gedacht dat ik dit soort fotografie zou doen. Uiteindelijk is het wel interessant om dit te doen omdat je echt met het licht kan spelen. Fotografie in zijn puurste vorm dus.
Wekelijks neem ik vele foto’s, maar als men mij naar een beeld van Gerda en mijzelf vraagt, dan moet ik al heel ver gaan zoeken. Vorige vrijdag moest ik beelden nemen op een huwelijk in Berchem. Aangezien Gerda het koppel dat huwde kende, was zij ook uitgenodigd op het avondfeest. Toen we op het punt stonden huiswaarts te keren, vroeg één van de gasten of hij een foto mocht nemen van ons. Als ‘bewijs’ dat we ook aanwezig waren geweest op deze feestavond. Prompt leende ik mijn camera even uit en een minuut later waren Gerda en ik vereeuwigd in een digitaal bestand. Thuisgekomen heb ik het beeld omgezet in zwartwit en wat nabewerkt. Persoonlijk vind ik het leuk beeld. Jullie ook ?
copyright Carl Lapeirre
Op maandag 4 januari laatstleden kwamen we met een groep fotografen bijeen in de prachtige studio van Carl Lapeirre in Bissegem nabij Kortrijk. Het zootje ongeregeld dat hierboven op de foto staat heeft een jaar lang elkaar maandelijks ontmoet in het kader van een peterschapsproject onder leiding van Carl. Deze jongeman zit vooraan en is te herkennen aan zijn guitige kop met donkere bril en witte snor. Hij is Qualified European Photographer in huwelijksfotografie, portretten en reportage. Geloof mij vrij, bij zo iemand leer je op een jaar meer dan in 4 jaar op een academie. De foto werd door Carl genomen (met zelfontspanner dus) ter gelegenheid van onze laatste samenkomst. Ondertussen werd reeds beslist het project in 2010 verder te zetten. Let u vooral op de evenwichtige opbouw van de groep. Gedurende 10 minuten werd deze puzzel persoon per persoon opgebouwd. Het resultaat mag er wezen. De donkerbruine kleurtoon geeft het geheel een wat artistiek cachet. Het doet me trouwens een beetje aan de Nachtwacht van Rembrandt denken.
Eerst en vooral mijn beste wensen voor het nieuwe jaar. Hopelijk gaan we een gezond, creatief en succesvol 2010 tegemoet. Voor mij is het niet alleen het begin van een nieuw jaar, maar ook het begin van een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Het voorbije weekend opende immers de fotostudio in de Brusselsestraat 65 te Tervuren. De voorbije 2 maanden hebben Gerda en ik keihard gewerkt om alles in orde te krijgen tegen de opening. Het lukte nipt. De electrieker koppelde de laatste draden aan als de eerste gasten voor de openingsreceptie binnenvielen. Dat het allemaal zo stressvol moest verlopen had veel te maken met het feit dat veel dingen tegenzaten. De studiogordijnen zijn letterlijk van de vrachtwagen gevallen en moesten dus retour, leveranciers kwamen niet langs op de afgesproken datum of leverde verkeerde dingen, enfin teveel om op te noemen. Gelukkig waren er de vele collega’s, familieleden en vrienden die ons steunden via Facebook, mail, gsm of een bezoekje. En dan is het leed snel vergeten. Dank allemaal voor de vele bloemen, de boeken, de chocolaatjes, de kaartjes, de wijn, de jenever en de champagne.
Ondanks het gure winterweer vond ik het openingsweekend een succes. Er zijn niet geweldig veel mensen over de vloer geweest, maar diegenen die kwamen deden dat om te boeken of te bestellen. De eerste trouw- en communiereportage is geboekt. Voor woensdag staat er al een fotosessie op de agenda.
Hieronder een foto die Lieven Cloots vrijdagavond maakte van de vitrine. Door het koude vriesweer buiten en de gezellige warmte binnen, zijn de etalages aangedampt. Maar jullie hebben toch een idee van hoe het eruit ziet. In de loop der dagen zal ik een foto nemen bij daglicht.
foto Lieven Cloots
De laatste tijd doe ik er al wat langer over om tot een nieuw artikel op dit blog te komen. De reden kennen jullie : de nieuwe zaak. Maar er verschijnt stilaan licht aan de tunnel. Na 2 maanden hard labeur begint het eindelijk een beetje te lijken op een fotostudio. Er resten ons nog zowat 1,5 week en daarin valt de nieuwjaarsperiode. Het zal krap worden om alles klaar te krijgen, maar wat moet dat moet. Hieronder alvast de uitnodiging voor het openingsweekend. Jullie zijn allen welkom !
Door de werken aan de nieuwe studio kom ik nauwelijks nog aan bloggen toe. Tussen 2 schilderbeurten in plaatste ik hierboven een een beeld uit de verlovingsreportage van Katrijn en Wim. Zij zijn de winnaars van onze wedstrijd op de trouwbeurs in Antwerp Expo in oktober laatstleden. Voor de opnames kozen we het fort van Kessel en omliggend groen als decor uit. Het regende de ganse week, maar die zaterdag brak eindelijk de zon door. Zij huwen dus onder een gelukkig gesternte blijkbaar. Katrijn en Wim, nog veel succes in jullie verdere leven.
De Vespa waarop de 2 zonnekinderen zitten werd ter beschikking gesteld door B&W Classics. Waarvoor dank.
Tussen de drukke voorbereidingen van de nieuwe fotostudio door, slagen we erin van af en toe nog eens de camera vast te nemen. Het bolle buikje hierboven is van de zwangere Anja. Het aftellen naar begin januari is begonnen… Bij Anja is het uitkijken naar de baby, voor mij is dat uitkijken naar de opening van de studio.
Hierboven een foto van de kleine Merlijn. 100% Natuur. Dat kan blijkbaar niet van alle babyfoto’s gezegd worden. Een en ander kwam aan het licht in de BBC-reportage My Supermodel Baby. Daarin was te zien hoe de kleur van het haar, de ogen en de huid wordt aangepast. Zelfs de vetrolletjes die een baby zo schattig maken, moesten er aan geloven. Britse politici reageerden de dag erna verontrust in de pers. Men vreest naar een maatschappij te zullen evolueren waarin alleen nog maar perfecte babies aanvaard worden. Moest ik ooit als fotograaf geconfronteerd worden met de vraag de kleur van ogen of haar te wijzigen, dan zou ik dat toch weigeren denk ik. Een schoonheidsvlekje zou ik wel wegretoucheren. Waar trek je de scheidingslijn ? Dat is heel moeilijk te bepalen.
Afgelopen was Michiel Hendryckx de gast van de Vereniging van Beroepsfotografen in het Antwerpse Fotomuseum. Naar aanleiding van zijn nieuw fotoboek ‘Dolen. Onderweg in Europa’ kwam hij spreken over zijn beelden. Zowel de fototaal als de spreektaal van Michiel zijn fenomenaal. Twee uur lang vertelde hij allerlei anekdotes uit zijn rijk gevulde carrière. Na zijn voordracht liepen we samen met hem door de fototentoonstelling. Toen viel het mij pas op hoe bereikbaar en bescheiden Hendryckx is. Hij nam ruim de tijd om vragen te beantwoorden, te poseren voor foto’s en boeken te signeren. Niet alleen een groot fotograaf, maar ook een groot mens dus.
Meer beelden zien ? Klik dan hier.
Sommigen onder jullie weten het al, voor de meesten is het nog nieuws. In januari 2010 gaan de deuren open van mijn nieuwe fotostudio. Het pand is gelegen aan de Brusselsesteenweg 65 te Tervuren, in de centrale winkelstraat dus. Momenteel zijn de werken volop aan de gang en daar komt meer bij kijken dan ik oorspronkelijk dacht. Op dit ogenblik is er nog weinig van een fotostudio te merken, maar binnen een paar weken moet dat heel anders zijn. Een interieurspecialiste maakt een ontwerp in de gepaste kleuren en met de leukste meubeltjes. Electriciens, vloerbeleggers, metsers, chauffagisten, enz. doen opmetingen aan de lopende band. En dat allemaal om vanaf 2010 de klant nog beter te bedienen. Met als uiteindelijke doel : mensen gelukkig maken met mooie foto’s.
